| Almere 3 (1803) |
Amstel 2 (1584) |
6½ - 1½ |
| Martijn Woudsma (2083) |
Dawood Asfar (1765) |
1 - 0 |
| Kees Vlak (1788) |
Simon Veldhuijzen (1672) |
1 - 0 |
| Johan Dielhoff (1787) |
Lex van Hattum (1701) |
½ - ½ |
| Bart Krol (1807) |
Eric Goudsmit (1576) |
1 - 0 |
| Ivo Knottnerus (1722) |
Jan van Willigen (1500) |
1 - 0 |
| Gerard Koeleman (1742) |
Martin Steunebrink (1522) |
0 - 1 |
| Pieter Kooijman (1744) |
Ton Kraaij (1402) |
1 - 0 |
| Ton Sprong (1752) |
Anton Lusthof (1352) |
1 - 0 |
We zullen maar aannemen dat het opstartperikelen zijn, want het samenstellen van een team voor Amstel 2 tegen Almere 3 viel niet mee. Van de 8 basisspelers waren 3 spelers niet beschikbaar en 9 gevraagde invallers waren ook verhinderd. De vraag is natuurlijk of we tegen het gedegradeerde Almere 3 überhaupt een kans hadden gehad. In ieder geval heeft iedereen er hard voor geknokt, maar daarvoor krijg je helaas geen punten...
Dawood Asfar op bord 1 met wit stond helaas om half negen al verloren toen hij de dreiging van Pb4 naar c2 en schaak met torenverlies probeerde te keepen met a3, waardoor het paard alsnog naar c2 ging. Remedie: sneller rocheren. Simon Veldhuizen, sinds kort student in Utrecht, was helemaal uit het verre Bilthoven naar Almere gereist om daar door een simpel aftrekschaak snel te verliezen. Met de zwarte dame op d4 speelde wit Ld3xh7 schaak, waarna de witte dame op d2 Simon's dame sloeg en Simon in elk geval nog met het O.V. op tijd terug kon zijn in Bilthoven. We zullen het er maar op houden dat Simon een tijdje niet geschaakt heeft.
Lex van Hattum sloeg een remise aanbod af toen de tegenstander nog slechts 8 minuten had. Daarna verloor Lex een pion, maar werd er toch maar remise overeengekomen vanwege de tijdnood. Eric Goudsmit stond goed, wist er niets mee te doen en maakte een vingerfout waardoor zijn koning werd afgesloten en hij kansloos verloor. Diverse pionnen van Jan van Willigen werden één voor één opgesnoept door zijn jonge tegenstander, die Jan geen enkele tegenkans gaf.
Martin Steunebrink redde de eer van De Amstel door met een kwaliteit minder een zodanige stelling neer te zetten dat zijn opponent, een zekere G. Koeleman - wijlen zijn oom Gerard Koeleman was vroeger lid bij ons, het niet meer wist en zich pardoes liet mat zetten. Ton Kraaij had een goede stelling opgebouwd, maar probeerde de winst te forceren, wat uitliep op een catastrophe. Anton Lusthof kreeg de niet aanwezige prijs voor de strijdlustigste schaker, want pas tegen twaalven gaf hij op, na meer dan 2 uur met een stuk minder te hebben gespeeld. Einduitslag 6½ - 1½ voor Almere 3.
Piet Geertsema