Oosten Toren 3	Amstel 3	4 - 4
Govert de With	Michiel Spook	0 - 1
Marcel Duijm	Jan Roling	1 - 0
Rene Letteboer	Dwayne Oomen	½ - ½
Jacques Meulmeester	Martin Steunebrink	½ - ½
Jelle Schouten	Joop Veldhuijzen	1 - 0
Bram Franken	Jan van der Sluis	0 - 1
Frank van der Fluit	Ton Kraaij	1 - 0
Jonas Kallgren	Jeroen Smit	0 - 1

Donderdag 22 april speelde Amstel 3 de laatste wedstrijd van dit seizoen. Het werd een hele spannende wedstrijd. In Amsterdam moest er gestreden worden tegen het derde team van Oosten-Toren, dat achter het Amstelteam met 1 matchpunt minder op de tweede plaats stond. Met minimaal een gelijkspel zou Amstel 3 dus kampioen zijn in de derde klasse van de SGA, Oosten-Toren moest winnen om dat doel te bereiken.
Het was even lastig om 8 man(nen) naar Amsterdam te krijgen, omdat Henk van Lonkhuyzen onverwachts moest afzeggen. Via de mail heeft hij laten weten dat hij in gedachten zijn team steunde. Van Michiel was het een beetje onzeker of hij wel kon komen, maar hij speelde gelukkig wel, en hoe...! Ondanks dat Martin Steunebrink laat thuis was van zijn werk bij het Max Euwe centrum, was hij bereid om de opengevallen plaats in te nemen.
Na de openingsfase zag de stelling van Joop Veldhuijzen er goed uit. Hij wist al zijn stukken naar de goede velden te dirigeren en ik taxeerde de hele avond winst voor Joop. Daarentegen had Jeroen Smit het erg moeilijk, zijn tegenstander speelde heel snel en aggressief. Inmiddels had Jan van der Sluis zijn tegenstander een waardeloze loper en een dubbelpion bezorgd, hetgeen Jan heel goed uitbuitte. In een zeer goede stelling deelde hij een schaakje uit waarmee hij een belangrijke pion kon winnen, maar zijn tegenstander ging met zijn koning net naar dat ene veld dat mat opleverde bij Jan's volgende zet. Dat was 1 punt in de pocket.
Michiel stond op dat moment ook gewonnen. Hij kon op de 15de zet met zijn loper op h7 slaan en veroverde later nog een pion. De partij belandde in een toreneindspel, dat Michiel met vaste hand tot winst voerde. Tweede punt in de pocket. Behalve de partijen van Joop en Jeroen waren de overige partijen op dat moment onduidelijk en dat levert heel wat spanning op bij een teamleider...
Dwayne Oomen speelde een leuke partij en ik had de hele tijd het idee dat hij beter stond, maar het hele bord werd dichtgeschoven en hij kon er niet doorheen komen. Even twijfelde ik, gezien de andere stellingen, toen Dwayne vroeg of hij remise mocht aanbieden, maar er viel niets meer te beleven. Zodoende kwamen we op een 2½-½ voorsprong. Jan Röling had het de hele partij zwaar, had steeds de mindere stelling en verloor dan ook.
De partij van Ton Kraaij gaf steeds wisselende kansen te zien. Evenals Michiel kon ook Ton met zijn loper op h7 slaan, stond goed, maar verloor een kwaliteit. Hij wist tegenkansen te scheppen, kreeg de kwaliteit terug en stond zelfs nog even gewonnen. Onder druk van de klok ging hij helaas de fout in en verloor.
De spanning steeg... Martin Steunebrink had een gelijkstaand eindspel bereikt en zowel bij Joop als bij Jeroen liep alles ineens heel anders. Joop verblunderde in zeer goede stelling een kwaliteit en had veel tijd verloren. Jeroen had de hele partij met zijn rug tegen de muur gestaan, bleef koel en knokte zich terug naar een toreneindspel met een pion minder. Om kort te gaan, Joop verloor en Jeroen won. Gelukkig had de tegenstander van Jeroen zijn remise-aanbod vlak voor het einde, waar ik nogal van schrok, niet aangenomen.
Alleen Martin speelde nog bij een stand van 3½-3½. Hij kreeg een eindspel met lopers van ongelijke kleur dat potremise was. De teamleider kon zich gaan ontspannen. Het remise-aanbod van Martin werd echter geweigerd, beide spelers hadden nog iets minder dan 3 minuten. Gelukkig zag ook de wedstrijdleider in dat het irreëel was om door te spelen en gaf zijn goedkeuring aan een remise en daarmee haalde de invaller-van-het-laatste-moment de felbegeerde 4-4 binnen, plus het kampioenschap, plus de promotie, plus voor elke Amstelspeler een bos rozen van de club die op de tweede plaats is geëindigd.
Een welverdiende afsluiting van het seizoen waarin, na een wat lastige start met een toegewezen protest in de eerste wedstrijd, Amstel 3 bijna van het begin af aan de koppositie in klasse 3A in handen had! Na afloop hoorde ik pas dat er twee teams promoveren, dus ook Oosten-Toren 3, dat niet meer door een andere club ingehaald kan worden, maar zonder bloemen naar huis ging.

Cora van der Zanden