| VAS 6 |
Amstel 2 |
3½ - 4½ |
| Sjoerd de Vos (1845) |
Herman Freek (1842) |
0 - 1 |
| Jeff Hamburg (1702) |
Carel Kok (1791) |
½ - ½ |
| Tejo Hagen (1756) |
Mirza Bro (1713) |
½ - ½ |
| Leonardo van Manen (1743) |
Michiel Spook (1709) |
0 - 1 |
| Jan Stegeman (1692) |
Dwayne Oomen (1542) |
1 - 0 |
| Allaert Troost (1660) |
Eric Goudsmit (1703) |
0 - 1 |
| Peter de Casparis (1569) |
Lex van Hattum (1657) |
1 - 0 |
| Tom Flesseman (1374) |
Jan van der Sluis (1644) |
½ - ½ |
Een heel spannende avond was het, want er gebeurden weer veel onverwachte zaken! Lex won een pion maar als aanvaller pur sang houdt hij niet van verdedigen. Nadat Lc5 schaak gaf ging de witte koning naar h1 en een paar zetten later gaf Th6 mat, want de h-lijn was open. Met de zet Kh2 was er een escape naar g3 mogelijk geweest en een mogelijke winst in het verschiet. Herman Freek won snel, alhoewel dat hoofdzakelijk kwam door het snelle spel van zijn tegenstander, die slechts 20 minuten had verbruikt. Herman maakte uit niets iets, won een kwal voor een pion en maakte het onberispelijk af.
Kort daarna won Eric geruisloos. Eric had een mooie pionnenstelling en voerde dat bekwaam naar winst. Dwayne kreeg een remise aanbod en na overleg met mij adviseerde ik om het aan te nemen, maar liet de keuze over aan Dwayne. Dwayne schatte zijn kansen groter in maar na een foutje van zijn kant ging het helaas mis. Carel was niet tevreden over zijn stelling en forceerde herhaling van zetten. Michiel stond gelijk, maar wist door heel knap te manoeuvreren toch de winst binnen boord te slepen. Mirza stond een pion achter, maar met een half uur op de klok tegen 4 minuten voor zijn opponent, bood hij tactisch remise aan. Nu was het 4-3 voor ons.
Jan van der Sluis had nog maar 1 minuut en zijn tegenstander had nog 34 minuten, dus het zag er slecht uit. Toch presteerde Jan het om de stand om te buigen naar een pion op d5 en e4 voor zwart, terwijl wit slechts 1 pion had op e3. Na d5-d4 sloeg wit niet, maar Jan ook niet met nog 15 seconden op de klok. Als Jan wel had geslagen was de remise tenminste een feit... Lichte hartverzakkingen bij alle Amstel-spelers. Jan speelde d4-d3 i.p.v. de laatste witte pion te slaan en moest toen met de koning omlopen om de e3 pion op te halen. Dat lukte maar net. Toen Jan een dame haalde viel zijn vlag en was remise een feit. Jan heeft dus duidelijk zijn tegenstander geflest.
Piet Geertsema