Volewijckers 1 (1673)	Amstel 3 (1562)	5 - 3
Richard Lindeman (1778)	Henk Elserman (1712)	½ - ½
Jeroen de Nood (1687)	Jan van der Sluis (1644)	1 - 0
Michiel Bouwman (1507)	Jan van Willigen (1598)	0 - 1
Glen Mac Donald (1735)	Dwayne Oomen (1542)	1 - 0
Bart Janssen (1737)	Joop Veldhuijzen (1569)	1 - 0
Arno Lust (1711)	Henk van Lonkhuijzen (1531)	½ - ½
Peter Ruiter (1621)	Ton Kraaij (1298)	½ - ½
Ronald Marcelis 1609)	Jeroen Smit (1605)	½ - ½

Omdat we deze keer een uitwedstrijd hadden op woensdag, kon ik eens gemakkelijk zelf mee met het derde. Met een 1-0 achterstand (vooruitgespeeld verlies van Joop) togen we richting Amsterdam Noord, om gelijktijdig aan de bekerwedstrijd Roda JC - Ajax te proberen de achterstand weg te werken. Dat was een zware taak, want de Volewijckers hadden heel wat ratingpunten meer op zak. Maar rating zegt niet alles... tenminste, dat hoor je altijd. Jan van Willigen was de enige met een hogere rating, hij speelde dan ook tegen een invaller, omdat iemand gewoon niet kwam opdagen. Uit had Volewijckers ditzelfde probleem, toen werd met een NO toch nog gewonnen tegen het sterke MSK.
Hoe verliep het allemaal? Ton Kraaij kwam misschien een fractie beter uit de opening en bood op mijn suggestie enkele zetten later remise aan. Bij de analyse bleek dat beide partijen snel onderuit konden gaan. Gezien het ratingverschil (ook al is de 1298 van Ton erg geflatteerd) was het een prima resultaat. Jan van Willigen stond toen al gewonnen, en het was dan ook snel gelijk (1½-1½). Henk Elserman was al even komen polsen of hij remise mocht spelen, hij stond misschien ietsje beter maar mocht hier zelf over beslissen. Na nog een paar zetten gedaan te hebben, werd inderdaad besloten tot remise (2-2).
Hoe stond het er verder voor? Jeroen stond een pion voor, maar zijn koning stond erg onveilig. Henk van Lonkhuyzen stond een pion achter, maar had wel compensatie in iets wat al bijna een eindspel mocht heten. Dwayne stond goed, maar verzuimde op b2 en e5 te slaan met zijn dame, wat er best goed uitzag. Jan van der Sluis stond voor in tijd en won een pion. Dwayne stuurde aan op een combinatie, maar hij had niet goed gekeken en moest berusten in een kwaliteitsoffer. Er zat echter wel compensatie in de stand, want de koning van zijn tegenstander stond erg bloot.
Op dat moment besloot ik Henk te adviseren remise aan te bieden, hij had veel minder tijd dan zijn tegenstander en er was net een soort zetherhaling aan de gang. Zijn tegenstander ging rondlopen, voetbal en schaken kijken. Dwayne ruilde toen de dames af en en gaf ook nog eens pardoes een stuk weg. Over en uit (3-2 achter). Tot overmaat van ramp liet Jan van der Sluis zich matzetten door zijn gewiekste tegenstander (4-2 achter). Uiteraard nam Henk's tegenstander de remise nu aan. De tegenstander van Jeroen stond wel gewonnen, maar wist niet precies hoe hij het moest aanpakken. Er werd ook besloten tot remise (5-3).
Al met al was het een gezellige, zeer rumoerige wedstrijd, want er werd door de tegenstanders luid meegeleefd met Ajax. Qua resultaat was dit precies wat op grond van de ratings te verwachten viel ...

Theo Hendriks