Chaturanga 2	Amstel 4	3 - 1
Egbert Hulsman (1474)	Marijcke van de Wal (1483)	1 - 0
Bert Meester (1218)	Sipke de Boer (821)	0 - 1
Jan Dijkink (1427)	Tim van Rijsse (777)	1 - 0
Peter Kok (1071)	Kees Boerlage (724)	1 - 0

Vrijdag 11 mei werd de laatste externe wedstrijd van De Amstel gespeeld, door het dit seizoen nieuwe vierde team. Deze keer konden de meeste senioren niet spelen, waardoor we bijna speelden met het hele C1 kampioensteam. Het was alleen met Marijcke van der Wal in plaats van Esmée Oud. De doelstelling was 2-2 te spelen of te winnen, dan zou de Amstel boven Chaturanga blijven in de eindklassering. De enige tip van de avond aan de jeugd was: speel niet te snel en gebruik je tijd goed.
We gingen goed van start: Kees stond al snel materiaal voor, Tim stond iets beter (ik geloof een pion meer), Sipke had een pion minder maar compensatie in stelling en tijd. Marijcke stond wel een kwal achter, maar had een goed initiatief en een gevaarlijke vrijpion. Maar er volgde een plotselinge dubbele tegenslag: Kees zijn tegenstander dreigde mat op g7 met een loper op b2 en een dame ook op deze diagonaal. Dit was eenvoudig de stoppen door f6 te spelen, maar helaas was Kees meer bezig met zijn eigen aanval. Nadat de tegenstander dus La3-b2 had gespeeld, deed Kees een torenzet en kwam pardoes mat te staan. Ik weet zeker dat als hij iets langer had nagedacht, hij de aanval had weten op te vangen.
Tim had ook ineens pardoes verloren, ik geloof door een ondersterij probleem. Maar niet getreurd: Sipke had inmiddels een uur meer bedenktijd en Marijcke had ook nog kansen. Sipke speelde heel subtiel en wist zijn tegenstander steeds weer lang aan het denken te zetten. Toch dreigde een koningsaanval tegen Sipke, omdat hij geen h-pion meer had. Marijcke werd later toch overvallen door de materiaalsachterstand en kwam ook nog eens pardoes mat de staan met De1 (Koning op g1 en pionnen op h2, g2). Dus het was nu aan Sipke om de eer van De Amstel te redden.
In een bloedstollende stelling, waarbij Sipke's koning zeer onveilig stond (maar Sipke uiterst rustig bleef!), kon zijn tegenstander het in twee zetten uitmaken door een torenoffer, waarna hij Sipke's dame zou 'terugkrijgen'. Het liep echter anders. Vermoedelijk door de tijdsachterstand (nog maar 7 minuten op de klok) speelde Bert Dc4-d3, terwijl de dame van Sipke op e6 ook naar een witte toren op g4 keek. Die was dus een zet later in de pocket van Sipke, waarna Bert het voor gezien hield.
Al met al een leuke wedstrijd met veel enthousiasme van de jeugd (ook achterin de auto...).
Voor herhaling vatbaar zullen we maar zeggen.

Theo Hendriks