Gambit	Amstel	1½ - 2½
N. Speijer (2120)	Piet Geertsema (1995)	1 - 0
R. Lith (2091)	Theo Hendriks (1973)	0 - 1
T. Battal (1980)	Henk Elserman (1850)	½ - ½
E. Beugelink (1943)	Cora van der Zanden (1769)	0 - 1

Maandagavond 15 december ging het bekerteam van de Amstel naar Gambit, dat speelt in een shabby cafe op de Bloemgracht in Amsterdam. Het bekerteam van de Amstel heeft in deze tweede ronde een verrassende winst geboekt tegen het op papier aanmerkelijk sterkere Gambit.
Het zag er in het begin allemaal niet zo florissant uit. Piet Geertsema op bord 1 stond niet echt fijn tegen een speler met een rating hoog in de 2100. In plaats van Le2 in een variant van het Sämisch-Koningsindisch was Pe2 logischer. Nu stonden zijn stukken elkaar een beetje in de weg. Theo Hendriks op twee had het met zwart lastig tegen Rik Lith, een speler die in de jaren tachtig toch ook een rating had van boven de 2200. Theo dreigde steeds een pion te verliezen, maar vond steeds een knappe verdediging. Toch vreesde ik voor zijn leven.
Henk Elserman had op bord 3 met wit zoals altijd een zeer solide en iets betere stelling. Maar om er iets van te maken leek mij lastig. Cora van der Zanden had met zwart op bord 4 wel de meest curieuze stelling. Vroeg raakte zij een pion kwijt, maar ze had (per ongeluk?) mooie compensatie in de vorm van een fijn loperpaar. Plotseling was Theo klaar. Had ik helemaal gemist. Zo slecht stond hij toch ook weer niet? Theo had gewonnen door een blunder van zijn tegenstander. Dat was een meevaller.
Een tijdje later waren de problemen bij Piet zover opgelopen dat hij de strijd moest staken: 1 - 1. Henk had zijn stelling een beetje zien verwateren, en hij was zijn kleine voordeeltje kwijtgeraakt. Hij kreeg dan ook opdracht remise aan te bieden, omdat Cora inmiddels beter stond qua tijd en stelling. Henk, trouw als altijd, deed hetgeen hem opgedragen was. Het remiseaanbod werd vlot geaccepteerd: 1½ - 1½.
Alles (zoals wel vaker) hing nu af van Cora. Vakkundig werd de tijdnood, en de steeds slechter wordende stelling van haar tegenstander uitgebuit. Uiteindelijk ging de Gambitspeler in kansloze positie door de vlag. 2½ - 1½ gewonnen! Vooraf gingen we ervan uit dat het een lastige tot kansloze missie zou worden, maar misschien dat de spinaziesoep en de biefstukjes vooraf het extra duwtje in de rug waren.